RSS
czwartek, 28 lutego 2013

Ostrze瞠nie o spoilerach (ale takich malutkich…)

Ale mam zap這n. Ludzie ju sto lat temu obejrzeli Skyfall, na blogach przetoczy造 si dyskusje nad tym filmem, wszyscy si emocjonowali… a ogie przygas i uwaga skierowa豉 si na co innego. W ko鎍u, ca趾owitym przypadkiem ,wpad豉 mi w r璚e p造ta z tym filmem, wi璚 postanowi豉m si na chwil obudzi i obejrze najnowszego Bonda. Co prawda nie wzbudz ju chyba u nikogo emocji tym wpisem (co prawda nie zamie軼i豉m tu dot康 瘸dnej kontrowersyjnej czy skrajnej opinii, wi璚 emocje na tym blogu dor闚nuj napi璚iu na pustkowiu z westernu, gdzie od czasu do czasu przelatuje taki okr庵造 krzaczek), ale pisa trzeba. Przed pa雟twem moje wra瞠nia po Skyfall! (niemrawe oklaski, po這wa widz闚 opuszcza sal)

Co tu du穎 m闚i, Skyfall l康uje na wysokiej pozycji na mojej prywatnej li軼ie ulubionych film闚 z agentem 007. Zaw篹aj帷 kr庵 do najnowszych „Bond闚”, oceniam Skyfall lepiej ni Quantum of Solace, ale jako nieco gorsze od Casino Royale (i raczej przez pryzmat tych ostatnich film闚 zamierzam patrze na ten naj鈍ie窺zy). Cho jest w Skyfall co, czego jak dot康 nie widzia豉m (zdaj sobie spraw, 瞠 moja teza mo瞠 by b喚dna, bo wi瘯szo嗆 film闚 o Bondzie mia豉m okazj zobaczy, kiedy by豉m jeszcze dzieckiem). M闚i o s豉bo軼iach, za豉maniach, rezygnacji i najwa積iejsze – przemijaniu. Chyba jeszcze 瘸den film o tym najs造nniejszym szpiegu nie przypomina w tak oczywisty spos鏏, 瞠 panta rhei – wszystko p造nie, ulega zmianom. Bond nie m這dnieje, dostaje zadyszki i szybko si m璚zy, M jest oskar瘸na o utrat umiej皻no軼i trafnej oceny sytuacji i zbyt d逝gie przebywanie na stanowisku, pojawia si te pytanie o zasadno嗆 dalszego utrzymywania i wspierania MI6 w nowym, wspania造m 鈍iecie. Za pomoc tych w徠k闚 (i nie tylko) re篡ser eksponuje problem przemijania, kt鏎y stanowi ni 陰cz帷 bohater闚 filmu. Bo tak: Bond robi si coraz starszy i prawie nikt nie wierzy, 瞠 podo豉 nowemu zadaniu, M zostaje zasugerowane, 瞠 powinna przej嗆 na emerytur, a na dodatek w ten ca造 chaos uderza Silva, demoniczny dawny agent i ulubieniec M. Fakt, 瞠 鈍iat poszed naprz鏚 (jakby to uj掖 Roland z cyklu Mroczna Wie瘸) symbolizuje te nowy Q – Bond dogryza mu na temat jego m這dego wieku, ale Q nie pozostaje mu d逝積y. Na tle przemijaj帷ego czasu re篡ser rozwija w徠ek, na kt鏎y ka盥y liczy, wybieraj帷 si na taki film jak Skyfall – starcie dobra ze z貫m.

Zdziwi豉m si, 瞠 re篡serem nowego Bonda zosta Sam Mendes, w ko鎍u kojarz go z kr璚enia film闚 zupe軟ie innego typu, np.: Away we go czy American Beauty. Nie by豉m do ko鎍a pewna czy podo豉 temu zadaniu. Ta niepewno嗆 jeszcze bardziej pobudza豉 moj ciekawo嗆 – jaki oka瞠 si efekt jego pracy? C騜, na pewno Mendes zrobi co ponad standardowy film akcji. Bond w jego wykonaniu otrzymuje pewn g喚bi, chocia瘺y dzi瘯i wspomnianemu przeze mnie w徠kowi. I teraz wchodz na grz御ki teren, bo spr鏏uj wyja郾i co, co nie do ko鎍a skrystalizowa這 mi si w g這wie. Mam wra瞠nie, 瞠 w Skyfall pojawia si pewien element kameralno軼i czy intymno軼i, kt鏎ego wcze郾iej nie by這. Wskazuje na to miejsce rozegrania ostatecznej walki, wyeksponowanie relacji Bonda z M czy s這dko-gorzka ko鎍owa sekwencja. W Skyfall podobnie jak w Casino Royale 007 pokazuje bardziej ludzk twarz, ods豉nia t delikatn stron – pozwala sobie nawet na 透y. Ta intymno嗆, o kt鏎ej usi逝j napisa, ukazuje si w豉郾ie w cz瘰tszym ukazywaniu ludzkiej s豉bo軼i, czy to Bonda, czy M, czy nawet Silvy.

Ci庵le m闚i o tym, czego wcze郾iej nie by這 (a przynajmniej jak mi si wydaje), a przecie Skyfall nawi您uje do wcze郾iejszych Bond闚. Charakterystyczna muzyka cho熲y w scenach po軼igu, pojawienie si Astona Martina DB5 (jakiekolwiek uszkodzenie tego auta powodowa這 u mnie reakcj zbli穎n do histerii – tak to jest, jak ma si brata maniaka motoryzacji), czy chocia瘺y specyficzne poczucie humoru. Tu zaskoczy mnie Daniel Craig – z tego co pami皻am b璠帷 w roli Bonda zwykle pokazywa twarz zimnej maszyny do zabijania, ewentualnie w軼iek這嗆 i/lub cierpienie (nie m闚i, 瞠 Craig jest z造m aktorem, wr璚z przeciwnie!). W Skyfall natomiast p瘯a豉m ze 鄉iechu podczas walki w Szanghaju, na wybiegu z waranami. Jego twarz wyra瘸j帷a czyste zdumienie, pr鏏a ostrze瞠nia przed nadci庵aj帷ym zwierz璚iem i ta mina, gdy wisia g這w w d馧 – wszystko to sprawia這, 瞠 nie mog豉m powstrzyma chichot闚.

Skoro ju mowa o Craigu: pami皻am te zamierzch貫 czasy, jeszcze przed premier Casino, kiedy ujawniono to窺amo嗆 aktora, kt鏎y b璠zie nowym Bondem. M鎩 tata narzeka, 瞠 to 鈍i雟ki blondyn o twarzy zakapiora, 瞠 beznadziejny wyb鏎 itd. Chcia豉bym teraz mu powiedzie: ha, myli貫 si, znowu! Bo w mojej skromnej opinii Craig jest 鈍ietnym Bondem. Uwielbiam w jego kreacji ten rys realizmu, ukazywanie b鏊u, zm璚zenia, czy nawet cierpienia. Ponadto ceni sobie jego cyniczny u鄉iech. Skoro ju mowa o minach Craiga, moim numerem jeden jest wyraz jego twarzy w rozmowie z pani z metra kiedy rozkazuje jej, 瞠by otworzy豉 mu drzwi. Mina pani te by豉 niezgorsza. Mimo ca貫j mojej sympatii dla Daniela Craiga musz obiektywnie przyzna, 瞠 aktorskim numerem jeden w Skyfall jest jednak Javier Bardem w roli Silvy. Wspania造 portret psychopaty ogarni皻ego ch璚i zemsty – jego op皻a鎍zy rechot (na szcz窷cie nie by豉 to podstawa do budowy postaci…) sprawia, 瞠 zamarza豉 mi krew nawet w t皻nicach. Ale czego si spodziewa po Bardemie, kt鏎y zosta nagrodzony Oscarem w豉郾ie za zagranie kompletnego 鈍ira u braci Cohen? Mam tylko jedno pytanie – dlaczego zawsze gdy Bardem gra czarny charakter, musz mu robi tak beznadziejn fryzur? To jaki element bycia z造m, brak wyczucia stylu je郵i chodzi o w這sy? Ciekawe. Id帷 tym tropem Q grany przez Bena Whishawa to cudowny cz這wiek, ma bowiem na g這wie absolutnie wspania陰 szop ciemnych w這s闚. A teraz powa積ie – Whishaw jest moim filmowym s這neczkiem, zosta rewelacyjnie dobrany do roli m這dziutkiego kwatermistrza. Szalenie podobaj mi si jego rozmowy z 007, wzajemnie dogryzanie i ironiczne uwagi (zw豉szcza ta o wybuchaj帷ym d逝gopisie…).

Skoro ju jestem przy m瘰kiej galerii postaci, nie mog nie wspomnie o Ralphie Fiennesie w roli Mallory’ego. Fiennesa darz szacunkiem po rolach w Li軼ie Schindlera czy Angielskim Pacjencie, a ostatnio Koriolanie. Ciekawi這 mnie jak rol dostanie w Bondzie, obawia豉m si, 瞠 zn闚 b璠zie gra jakiego demonicznego wroga. Na szcz窷cie tak si nie sta這 i mog豉m zobaczy Fiennesa jako cz這wieka o dobrym sercu. Co prawda na pocz徠ku nie mog豉m si przekona do jego postaci (biurokratom m闚imy nie!), ale gdy zosta這 co nieco ujawnione na temat historii Mallory’ego i po mojej ukochanej scenie w s康zie, zapa豉豉m do tego bohatera szczerym afektem. To mo瞠 teraz co o paniach? Tu za wiele nie powiem, bo i pa nie by這 za du穎. Naturalnie na pierwszym miejscu – Judi Dench jako M. Dench uj窸a mnie wspania造m ukazaniem waha i wyrzut闚 sumienia u swojej postaci. Mimo wielu w徠pliwo軼i M stara si jak najlepiej wykona swoje zadanie – pr鏏uj帷emu j przekona do rezygnacji Mallory’emu odpowiada: „do cholery z godno軼i, odejd po wykonaniu zadania” i to chyba kwintesencja tej postaci. Podoba mi si te wyeksponowanie jej wi瞛i z Bondem – nawet w poprzednich filmach intrygowa豉 mnie ta relacja, tu mog豉m sobie jej obejrze nieco wi璚ej. Skoro ju mowa o relacjach 007 z kobietami, to musz przyzna, 瞠 w Skyfall ma這 by這 scen z cyklu „dziewczyna Bonda”. Z jednej strony Eve (Naomie Harris), kole瘸nka z pracy, z kt鏎 Bond mia relacj bardziej przyjacielsk ni mi這sno-堯磬ow. Z drugiej Severine (B廨幯ice Marhole) pi瘯na kobieta o tragicznej przysz這軼i i o wiele gorszej przysz這軼i. Zw豉szcza t drug mo積a by這 zobaczy raptem w trzech scenach, dos這wnie pojawia豉 si i znika豉. Nie mog豉m si do niej przekona, ale c騜, po Vesper 瘸dna dziewczyna Bonda nie wydaje si odpowiednia.

Ne by豉bym sob, gdybym nie wspomnia豉 o kilku moich ulubionych scenach. 疾by nie zdradzi za wiele, a i nie przynudza tym, kt鏎zy ju ogl康ali, wybior trzy.

Miejsce trzecie: walka w barze w Szanghaju na wybiegu dla waran闚. Za co wyr騜niam? Za cudowne miny Daniela Craiga, ciekawe wykorzystanie warana jako wyskoczni, r闚nie intryguj帷e u篡cie w walce walizki pe軟ej pieni璠zy i ko鎍ow uwag Bonda, jak瞠 trafn.

Miejsce drugie: walka na szczycie wie穎wca, mi璠zy szklanymi 軼ianami, z walcz帷ymi o鈍ietlanymi migaj帷ym neonem. Ciekawy efekt – Bond i jego wr鏬 zamieniaj si w dwie ciemne sylwetki ok豉daj帷e si broni i pi窷ciami na tle jasnej projekcji. Plus poprzedzaj帷y scen niecodzienny wjazd wind na jedno z najwy窺zych pi皻er. Dodam tylko, 瞠 pocz徠kowe strzelanie do odbi w szkle przypomnia這 mi Wej軼ie Smoka. Taka dygresja.

Miejsce pierwsze: atak w s康zie. Absolutnie epicka scena. Wszyscy g堯wni bohaterowie w jednym miejscu, mn鏀two broni palnej, wpadaj帷y w odpowiednim momencie Bond, rzucaj帷y si na ratunek Mallory i Silva z ob喚dem w oczach. Cud, mi鏚, orzeszki. Cho chyba najbardziej w tym wszystkim spodoba這 mi si dopasowanie muzyki do momentu, w kt鏎ym Bond strzela w ga郾ice…

W obliczu tylu nagr鏚 nie mog zapomnie o tytu這wej piosence. Adele jest fenomenaln artystk, jedn z moich ulubionych, dlatego cieszy mnie, 瞠 to w豉郾ie ona zosta豉 wybrana do wykonania g堯wnego utworu. I 瞠 jest za to wykonanie tak cz瘰to nagradzana. Nie tylko mnie raduj jej liczne a rozliczne statuetki – tu dzieli rado嗆 z Danielem Craigiem:

Wyj徠kowo oceni w liczbach: da豉bym tak 8-8,5/10. I chyba kupi sobie takiego buldoga na biurko, jakiego mia豉 M.

Tagi: Skyfall
13:54, zinatwakil
Link Dodaj komentarz »
niedziela, 24 lutego 2013

Kocham absurd, ale dzisiejszy dzie to przesada – przez kilka godzin rysowa豉m dla mojego brata kolejne stacje drogi krzy穎wej (nie ma to jak Pierwsza Komunia i r騜nie dziwne zadania), a 瞠 dbam o estetyk ka盥ego mojego dzie豉 i najdrobniejsze szczeg馧y – odpadaj mi palce i wyp造waj oczy. Przy tej intensywnej pracy s逝cha豉m sobie Boba Dylana, konkretnie p造ty The Freewheelin' Bob Dylan z ’63 roku, a wi璚 pok鎩 i mi這嗆, bracia i siostry. Czemu ma s逝篡 ten przyd逝gi wst瘼 z 篡cia prywatnego? Chc pokaza, 瞠 po mieszance Jezusa i Dylana trudno mi b璠zie co zupe軟ie skrytykowa, taka jestem uduchowiona i pozytywnie nastawiona. Cho prawd powiedziawszy nie mia豉m zamiaru mia盥篡 Oporu Edwarda Zwicka, bo trudno krytykowa tak bardzo co, co nie wzbudzi這 we mnie wi瘯szych emocji.

Op鏎 opowiada histori czterech braci: Tewjego (Daniel Craig), Zusa (Liev Schreiber), Asraela (Jamie Bell) i ma貫go Aarona (George Mackay). W 1941 roku, po napa軼i Niemiec na ZSRR, bracia Bielscy zdecydowali si na ucieczk do Puszczy Nalibockiej, gdzie za這篡li osad i prowadzili partyzantk. W kr鏒kim czasie do陰czy這 do nich wielu prze郵adowanych, Bielscy umo磧iwili te ucieczk i zapewnili schronienie uciekinierom z getta w Nowogr鏚ku. Dzi瘯i wsp鏊nej pracy w osadzie powsta造 szko豉, szpital, synagoga czy nawet teatr. Ale czy wszystko by這 pi瘯nie i bez skazy? Sk康.

Przed filmem poczyta豉m troch o Bielskich. Wok馧 Oporu jeszcze przed pierwszymi pokazami naros這 mn鏀two kontrowersji, g堯wnie w kontek軼ie nie軼is這軼i historycznych. Bracia Bielscy istnieli naprawd i rzeczywi軼ie za這篡li w puszczy osad daj帷 schronienie 砰dom. A dalej? IPN bada, czy oddzia Bielskich bra udzia w masakrze we wsi Naliboki (czyta豉m, 瞠 udowodniono to podw豉dnym braci, ale im samym nie), gdzie podczas pacyfikacji zosta這 zamordowanych 128 os鏏. Ponadto partyzanci 篡dowscy strzelali do oddzia堯w AK, nie tylko w Nalibokach. Bielscy byli oskar瘸ni o nadu篡wanie w豉dzy w osadzie, wykorzystywanie kobiet i pija雟two. Na pewno nie byli postaciami krystalicznymi. Ciekawi這 mnie jak wybrnie z tego re篡ser – m鏬 stawi czo豉 tym zarzutom, lub te sprytnie je omin望. Edward Zwick wybiera to drugie rozwi您anie. Mam wra瞠nie, 瞠 Zwick stara si wszystko dopasowa pod dwie kategorie: czarne lub bia貫. Bo z jednej strony mamy paskudnych Niemc闚 i ch這pa, kt鏎y wydaje 砰d闚, bo ci podprowadzili mu mleko i ko簑ch; z drugiej natomiast jest Tewje, kt鏎y siedz帷 na bia造m rumaku (serio!) wyg豉sza mow o sensie oporu, ucieczce od zezwierz璚enia, pozostaniu cz這wiekiem. Mo瞠 troch wymykaj si Rosjanie, do kt鏎ych przy陰cza si Zus – w ko鎍u przyjmuj 砰da, walcz razem z nim – ale w ko鎍u i tak wy豉zi z nich antysemityzm, ponadto s tak szablonowi, 瞠 nie mo積a na nich inaczej patrze, jak na kolejnych „z造ch”.

Skoro Zwick omija te kwestie to o czym jest ten film? G堯wnie o 篡ciu codziennym w puszczy. O relacjach mi璠zy mieszka鎍ami. O ich w徠pliwo軼iach, problemach, wnioskach. O organizowaniu sobie nowego 篡cia. Ludzie zakochuj si i 陰cz w pary, podobnie Bielscy: Zus kr璚i si blisko Belli (Iben Hjelje), Asrael 瞠ni si z Chay (Mia Wasikowska) za Tewje d逝go kluczy ko這 Lilki (Alexa Davalos). 砰cie toczy si dalej, a w tle trwa dyskusja mi璠zy dwoma intelektualistami o celowo軼i oporu – jaki to ma sens? Dla ka盥ego „sens” wygl康a inaczej. Ten problem wida te mi璠zy bra熤i, najbardziej w konflikcie mi璠zy Tewjem a Zusem. Niby to sp鏎 o przyw鏚ztwo, ale tak naprawd ka盥y z braci ma inny pomys na to, jak ten op鏎 ma wygl康a. Tewje deklaruje, 瞠 nikt nie zrobi z niego zwierz璚ia, 瞠 je郵i ma umrze – to zrobi to z broni w r瘯u. Zus kipi w軼iek這軼i, chce rozlewu krwi, pragnie m軼i si i zabija. Obaj bracia dowiedzieli si o 鄉ierci swoich 穎n, pozostawionych poza puszcz, ale Tewje o瞠ni si ze starsz kobiet dla pieni璠zy, wi璚 nie przyj掖 wie軼i emocjonalnie. Zus straci kobiet, kt鏎 kocha i z kt鏎 mia dziecko – scena rozpaczy po otrzymaniu tragicznej wiadomo軼i jest pocz徠kiem jego prywatnej wendety. Jak r騜nie zareagowali na t sam informacj, tak decyduj si na odmienne prowadzenie dalszej dzia豉lno軼i osady i swojego oddzia逝. Musz si rozej嗆.

A jak aktorsko? Nienajgorzej. Moim faworytem jest Liev Schreiber w roli mrukliwego Zusa. To chyba najciekawsza posta w ca貫j galerii, pokazuje mn鏀two r騜nych emocji. Mimo 瞠 zwykle nie podobaj mi si sceny rozpaczy zawieraj帷e t逝czenie o co g這w, ten moment w wykonaniu Schreibera nawet mi nie przeszkadza. Co wi璚ej, skoro teraz o tym wspominam, znaczy scena przyci庵n窸a moj uwag i sprawi豉, 瞠 w jaki tam pokr皻ny spos鏏 rozumia豉m Zusa i wierzy豉m w to, co czu. Pisz帷 o tym konkretnym bohaterze nie mog nie wspomnie o ko鎍owej scenie walki, gdy Zus pojawia si na polanie. Szuka豉m, ale nie mam na ten moment innego s這wa jak: epicki. Daniel Craig jako Tewje te mi si podoba, ale nie wtedy, gdy jest na szczycie, tylko gdy w徠pi i upada. Sam o sobie m闚i, 瞠 traci wiar w to, 瞠 nadaje si na wodza. W pewnych momentach traci kontrol nie tylko nad osad, ale tak瞠 nad sob. Pod koniec filmu prze篡wa najsilniejsz chwil s豉bo軼i, kt鏎a omal nie doprowadza do katastrofy. W scenie, do kt鏎ej nawi您uj Tewje nie ma poj璚ia jaki wykona ruch, osuwa si na ziemi, dr膨 mu r璚e. W krytycznym momencie zast瘼uje go Asrael – nie ma to jak brat. À propos Asraela – nie b璠 ukrywa, zanim jeszcze cokolwiek wi璚ej wiedzia豉m o Oporze, najbardziej mnie interesowa豉 kwestia, jak Mia Wasikowska i Jamie Bell wypadn razem na ekranie. Bell jak zwykle wzbudzi moj sympati, ale Mia Wasikowska chyba po raz pierwszy zosta豉 obsadzona w roli, kt鏎a zupe軟ie mnie nie przekona豉. Musz jej odda to, 瞠 mia豉 bardzo ma這 kwestii, a gdy ju si odzywa豉 to po to, by szlocha lub j璚ze. Ale nawet w filmie, w kt鏎ym ma si ma這 tekstu, na „by albo nie by” mo瞠 zawa篡 jedno spojrzenie, jeden gest, jaki szczeg馧. Tu mi tego zabrak這. Cho musz przyzna, 瞠 郵ub Asraela z Chay zosta pokazany w niezwykle urokliwy spos鏏 i by chyba moj ulubion sekwencj w filmie (tak na marginesie: w Jane Eyre z 2011 roku grali zar闚no Wasikowska i Bell, jako Jane i St. John – ciekawe co by Rochester powiedzia, gdyby si dowiedzia o tym 郵ubie!).

Niezmiernie podoba造 mi si zdj璚ia. Wyda造 mi si surowe, w jednej barwie w r騜nych odcieniach, a co za tym idzie oddaj帷e atmosfer zagro瞠nia i izolacji. Zakocha豉m si w tak r騜nej od tego opisu sekwencji nadej軼ia wiosny: zalewaj帷e wszystko ciep貫 鈍iat這, topniej帷y 郾ieg, budz帷y si las i mieszka鎍y osady pe軟i nowej nadziei – chyba po raz pierwszy uzna豉m por roztop闚 za co pi瘯nego.

Zrobi豉 na mnie wra瞠nie staranno嗆 rekonstrukcji miejsca, w kt鏎ym mieszkali Bielscy wraz ze swoim otriadem. Podobno sama prof. Nechama Tec, kt鏎ej ksi捫ka sta豉 si kanw dla scenariusza, podczas odwiedzin na planie wyrazi豉 aprobat dla filmowej scenografii.

疾by nie przed逝瘸 – je瞠li potraktuje si Op鏎 jak film sensacyjny, a nie jak dokument historyczny, to nie ma si za bardzo do czego przyczepi. Jak wspomnia豉m na pocz徠ku, Op鏎 nie wzbudzi u mnie wi瘯szych emocji, ale to tylko subiektywna ocena. Tak jak m闚i, zwykle filmy akcji nie powoduj u mnie 貫z czy euforii, a z w豉郾ie takim nastawieniem obejrza豉m Op鏎. Mo瞠 nie mia豉m akurat nastroju na tego typu film, a 瞠 akurat mog豉m go zobaczy w telewizji… Co chc powiedzie – tego typu filmy chyba powinno si ogl康a samemu i mie na ich temat swoj w豉sn opini. Nawet nie po to, 瞠by dla zasady obejrze film, kt鏎y wywo豉 gor帷 dyskusj, ale 瞠by m鏂 sprawdzi, jak zadzia豉 w豉郾ie na mnie. Mo瞠 kogo innego poruszy? Don’t think twice, 酥iewa Bob Dylan, obejrzyj – m闚i ja.

P.S.: Ostatnio wklejam tu g堯wnie obrazki przedstawiaj帷e przystojnych (w moim mniemaniu) m篹czyzn. 疾by nikogo nie dyskryminowa, dzi b璠zie pi瘯na kobieta – Alexa Davalos, filmowa Lilka:

11:06, zinatwakil
Link Dodaj komentarz »
poniedzia貫k, 18 lutego 2013

疾by by豉 r闚nowaga w przyrodzie – ostatnio g堯wnie o komedii, teraz kolej na dramat. Jako 瞠 od pa寮ziernika internet mam w postaci szcz徠kowej, musia豉m wybiera film z kolekcji mojego ojca (i to tak, 瞠by tego nie widzia, bo w przeciwnym razie odr帳a豚y mi g這w. Siekier). Pad這 na Henryka V, ekranizacj sztuki Williama Szekspira, ze wzgl璠u na to, 瞠 gra tam Kenneth Branagh. Tego brytyjskiego aktora ostatnio widzia豉m w filmie Woody’ego Allena Celebrity, a by這 to tak dawno temu, 瞠 w przerwach seansu macha豉m przep造waj帷emu za oknem Noemu. Taka przerwa od Branagha jest skandaliczna.

Kiedy by豉m jeszcze w gimnazjum, obejrza豉m kilka adaptacji sztuk Szekspira przygotowanych przez BBC. Cz窷 mnie zachwyci豉, cz窷 nie. Min窸o troch czasu i ca趾owicie przypadkowo natrafi豉m na wyre篡serowan w豉郾ie przez Branagha ekranizacj Wiele ha豉su o nic, mojej ukochanej sztuki mistrza. Ponadto sam Branagh gra Benedicka i spos鏏, w jaki przedstawi t inteligentn i dowcipn posta zagwarantowa這 mu z mojej strony dozgonne uczucie. Teraz mia豉m okazj zobaczy tego aktora w roli dramatycznej.

C騜, nie da si ukry, Henryk V zrobi na mnie wra瞠nie pod wieloma wzgl璠ami. Pierwszy z nich: aktorstwo. Mo瞠 zaczn od r鏊 pomniejszych, stopniowo kieruj帷 si ku tym wi瘯szym. Zaskoczy這 mnie pojawienie si mocno nieletniego Christiana Bale’a. Nigdy nie przygl康a豉m si bli瞠j jego filmografii, co prawda zdawa豉m sobie spraw, 瞠 jako dziecko wyst徙i w Imperium S這鎍a, ale nic ponadto. W Henryku nie ma osza豉miaj帷o wielu kwestii, ale i tak dobrze mi si go ogl康a. Na pierwszy rzut oka nie pozna豉m Judi Dench w roli Nell. Gdyby nie napisy tytu這we nie by豉bym pewna, czy to w豉郾ie ona, cho zwykle nie mam najmniejszego problemu z rozpoznawaniem aktor闚 czy to du穎 m這dszych ni s obecnie, czy nawet pod warstw makija簑. Cho sk豉ma豉bym, gdybym napisa豉, 瞠 nie pasowa豉 mi do swojej roli, podobnie jak towarzysz帷y jej Robbie Coltrane czy Richard Briers. Wymienieni w豉郾ie aktorzy grali cz這nk闚 weso貫j kompanii, wyst瘼uj帷ej w nielicznych scenach komediowych. Ponadto zapad mi w pami耩 Christopher Ravenscroft graj帷y Montjay’a, francuskiego pos豉鎍a. Ravenscroft mia interesuj帷 rol – 陰cznika mi璠zy antagonistami, a tak瞠 cz這wieka podziwiaj帷ego przeciwnika swojego monarchy. Pomijaj帷 rol tytu這w, najbardziej podoba mi si Derek Jacobi w roli „ch鏎u”, osoby komentuj帷ej to, co si dzieje w sztuce. Przechadza si w鈔鏚 mgie nocnych w czarnym p豉szczu, okazjonalnie zarzuca czarnym szalikiem i… co tu du穎 m闚i, z przyjemno軼i s逝cha豉m kwestii wypowiadanych z naj豉dniejszym na 鈍iecie akcentem. I last but not least – Kenneth Branagh w roli Henryka. Rewelacyjnie oddany kr鏊ewski majestat, uczucia w豉dcy podczas skazywania dawnych towarzyszy i 透y 瘸lu (?), a w ko鎍u – mowa podnosz帷a rycerzy na duchu (wyszczerzy豉m si rado郾ie s造sz帷 sformu這wanie „band of brothers” – kto ogl康a chocia jeden odcinek Kompanii Braci ju dobrze wie, dlaczego). My郵, 瞠 od tej pory, gdy si璕n po t konkretn sztuk Szekspira, Henryk b璠zie mia dla mnie twarz Branagha, podobnie jak to mia這 miejsce z Benedickiem.

Na drugim miejscu, zaraz po oprawie aktorskiej umie軼i豉bym scenografi. Film uhonorowano Oscarem za najlepsze kostiumy – nie przecz, osoby za nie odpowiedzialne w pe軟i zas逝篡造 na nagrod. Stroje, o鈍ietlenie, dekoracje, rekwizyty – wszystko to pozwala wczu si w atmosfer mrocznego i okrutnego 鈔edniowiecza. Nocna przechadzka Henryka w oparach mg造, dramatyczna bitwa pod Agincourt, czy nawet sceny rozgrywaj帷e si na dworach w豉dc闚 – 瘸dna z tych sekwencji nie wp造wa豉by tak na widza sw atmosfer, gdyby nie doskonale dopracowana oprawa artystyczna.

柝e bym si czu豉, gdybym nie napisa豉 tu o scenie, w kt鏎ej Henryk niesie na ramieniu cia這 ch這pca przez pole bitwy. Dobry pomys z ci庵這軼i uj璚ia, wspaniale dopasowana muzyka, idealnie oddana atmosfera po bitwie – panoramiczny rzut na ca陰 okolic i wszystkich bohater闚. Klasa.

Kiedy na jednym z blog闚 przeczyta豉m opini, 瞠 Kenneth Branagh to reinkarnacja Williama Szekspira. Jako podsumowanie powiem tylko, 瞠 to bardzo, bardzo prawdopodobne.

P.S.: Na potwierdzenie jedno軼i duchowej re篡sera i dramaturga - Branagh i Yorick.

Od kiedy u鈍iadomi豉m mojemu o鄉ioletniemu bratu, 瞠 istnieje co takiego jak Avengersi, nie mam spokoju. Ci庵le s造sz o tym, 瞠 chcia豚y mie str鎩 Iron Mana (a jeszcze lepiej jego samochody…), odpowiadam na pytania kim by Loki, znosz nawet wyskakiwanie znienacka z plastikowym m這tkiem i gro嬌y, 瞠 zaraz poczuj na g這wie moc Thora. Wszystko jest w porz康ku, bo dziel z nim t fascynacj, chocia nie biegam po domu z plastikowymi narz璠ziami, ani nie ka輳 nikomu kl瘯a, bo w przeciwnym razie rozwal go ber貫m w drobny mak. Dlatego, kiedy Janek wypatrzy w programie, 瞠 b璠zie mo積a obejrze film Incredible Hulk, z jednej strony wiedzia豉m, 瞠 nie zaznam spokoju, ale z drugiej musia豉m przyzna, 瞠 w豉軼iwie mi to nie przeszkadza.

Wspomnia豉m ju tutaj przy okazji rozp造wania si nad Iron Manem o teorii konieczno軼i ogl康ania od czasu do czasu popkulturalnych film闚 o walce dobra ze z貫m i o tym, 瞠 kultura wy窺za u篡wana w nadmiarze mo瞠 by niezdrowa (chyba 瞠 jest si rodzin Mumink闚, kt鏎a w wyniku powodzi zosta豉 zmuszona do codziennego obcowania tylko z wy窺z kultur, bo zamieszka豉 w teatrze – to wszystko t逝maczy). Nie b璠 si powtarza i napomkn tylko – kawa i perfumy. Uwielbiam kaw. I wszystko jasne.

Wiem, 瞠 zaraz po sobie powsta造 dwie wersje filmowego Hulka – jedna z Edwardem Nortonem, a druga z Erikiem Ban. Nam przypad豉 w udziale ta pierwsza, co szczerze m闚i帷 bardzo mnie ucieszy這, bo do Nortona mam ewidentn s豉bo嗆 odk康 obejrza豉m Podziemny Kr庵. Co prawda moim idealnym Bruce’em Bannerem jest Mark Ruffalo, ale nie zamierzam narzeka. Norton wspaniale wpisuje si w posta przeci皻nego go軼ia obdarzonego moc, kt鏎ej tak naprawd nie chce. Wr璚z ma wypisan na twarzy beznadziej swojego po這瞠nia i ch耩 ucieczki jak najdalej st康. Nortonowi partneruje Liv Tyler, jako Elizabeth Ross, ukochana Bannera. Nie by豉m zachwycona takim dobraniem aktor闚, bo w mojej subiektywnej ocenie Norton i Tyler jako nie bardzo do siebie pasuj. Nie wyczu豉m mi璠zy nimi jakiej niesamowitej chemii, ale stanowili sympatyczn par do ogl康ania. Liv Tyler znowu mia豉 do zagrania bohaterk w stylu „o m鎩 ukochany, wylej litr 貫z, ale p騧niej stan u twego boku”. Mo瞠 si czepiam i jestem bezpodstawnie z這郵iwa, bo w ko鎍u w kilku momentach Tyler mnie rozbawi豉 i odczuwa豉m w stosunku do jej bohaterki sympati, np.: w scenie z ob陰kanym taks闚karzem (kt鏎y, nawiasem m闚i帷, sta si moim idolem je郵i chodzi o kierowanie pojazdem dwu郵adowym) czy te w momencie romantycznym. W og鏊e scena mi這sna zas逝篡豉 na order z ziemniaka (sens pozytywny, ironii brak) – liryczna muzyka, bohaterowie si ca逝j, a tu nagle Bannerowi skacze puls. Jeszcze chwila i zamieni si w zielon besti demoluj帷 wszystko na swojej drodze. Sfrustrowany ch這pina m闚i ukochanej, 瞠 nici z bardziej ambitnych plan闚, na co ona wzdycha i podsumowuje „trudno”. To jest prawdziwa mi這嗆!! Nie wiedzie czemu scena spowodowa豉 u mnie dziki 鄉iech, nawet m鎩 brat rechota, cho pewnie tylko dla towarzystwa. Takie powinny by filmowe sceny mi這sne. Howgh. Skoro mowa o pannie Ross, to mo瞠 s堯wko o tatusiu. William Hurt jako genera nie wywar na mnie szczeg鏊nego wra瞠nia. W豉軼iwie sama nie wiem jak to uzasadni, to tak jak z sympati do kogo – albo lubisz, albo nie. W generale Rossie zabrak這 mi jakiego charakterystycznego rysu, przez wi瘯szo嗆 filmu wydawa mi si bezp販iowy. Nawet jego krzyk, gdy widzia swoj c鏎k na linii ognia, jako mnie nie przekona. Jedynie w scenie odwiedzin u by貫go ch這paka Elizabeth, gdy us造sza od niego co, co mu si spodoba這 i podsumowa wizyt retorycznym pytaniem „sk康 ona ich bierze?”, uda這 mu si mnie roz鄉ieszy, wzbudzi jakie konkretne uczucie. Za to podoba mi si Tim Roth w roli rosyjskiego (przerwa na okrzyk zaskoczenia) agenta, antagonisty g堯wnego bohatera. Blonsky w przeciwie雟twie do Bannera chce uzyska mo磧iwo嗆 przemiany w maszyn do zabijania, nie ma przed tym 瘸dnych moralnych opor闚. Kiedy w ko鎍u mu si to udaje, nikt inny jak w豉郾ie Hulk nie mo瞠 zapobiec zag豉dzie, 鄉ierci i zniszczeniu. Ale w jaki widowiskowy spos鏏! Ucieszy這 mnie tez pojawienie si Tima Blake’a Nelsona, kt鏎ego ostatni raz widzia豉m w Bracie, gdzie jeste, a mia這 to miejsce sto lat temu. Nelson ze swoj ob喚dn mimik jest idealnym wyborem do roli szalonego naukowca. Kiedy jego bohater miota si po laboratorium i wykrzykiwa obelgi pod adresem student闚, wygl康a jak kwintesencja wariata.

Jak to u mnie bywa, wspomn nieco o moich ulubionych scenach. Pisa豉m ju o szalonej przeja盥盧e taks闚k, czy niedoko鎍zonej scenie mi這snej, ale chyba moim numerem jeden zostanie sekwencja walki na dziedzi鎍u przed uczelni. Bo jest tam wszystko – eksplozje, niszczone wojskowe mienie, facet rozkwaszony na drzewie, odrzucony ch這pak, przera穎ny ojciec i na koniec – m鎩 faworyt – zmutowana zielona bestia os豉niaj帷a ukochan, a nast瘼nie wynosz帷a j z po穎gi (odezwa豉 si wra磧iwa cz窷 duszy, niedobrze). Skoro ju mowa o walkach, nie mog nie wspomnie o grand finale, walce gigant闚 w Nowym Jorku (biedne to Jab趾o, co jaki mutant atakuje, to akurat tam), na kt鏎 sk豉daj si wspinaczki po kamienicach, u篡cie radiowoz闚 jako r瘯awic bokserskich, czy legendarna hulkowa rozwa趾a. Teraz ju rozumiem co mia na my郵i Iron Man gro膨c Lokiemu w Avengersach w豉郾ie Hulkiem.

À propos! Zaskoczy這 mnie pojawienie si Tony’ego Starka, a jeszcze bardziej zdziwi mnie fakt, 瞠 zar闚no ja, jak i Janek zareagowali鄉y na jego pojawienie si dzikim kwikiem. Poczu豉m prawdziw siostrzan dum – uda這 mi si zaszczepi w bracie czyst rado嗆 wynikaj帷 z emocjonowania si filmem. Ale z drugiej strony, w豉郾ie nawiedzi豉 mnie niepokoj帷a my郵. Bior帷 pod uwag sk這nno嗆 Janka do odtwarzania wszystkiego, co zobaczy na ekranie, czy mam si spodziewa jutro okrzyku „Hulk smash!” i… Hm, mo瞠 lepiej przeczekam jego fascynacj Hulkiem w bezpiecznym i milutkim schronie przeciwatomowym.

P.S.: A ja wci捫 czekam na to, 瞠 Marvel si ogarnie i nakr璚i osobny film o Czarnej Wdowie i Hawkeye’u!

12:38, zinatwakil
Link Dodaj komentarz »
wtorek, 12 lutego 2013

Czuj si osaczona przez melancholi. W ksi捫kach, ogl康anych filmach, muzyce, a przede wszystkim w 篡ciu wci捫 towarzyszy mi smutek. Postanowi豉m obejrze co niewymagaj帷ego d逝gich rozmy郵a; co, co pozwoli mi si odpr篹y i u鄉iechn望. Pad這 na Do diab豉 z mi這軼i (oryg. Down With Love).

Nowy Jork, 1962 rok. Barbara Novak (Ren嶪 Zellweger) to pocz徠kuj帷a pisarka, kt鏎a debiutuje feministycznym poradnikiem dla kobiet zatytu這wanym w豉郾ie Do diab豉 z mi這軼i. Pomaga jej w tym pracuj帷a w wydawnictwie Vikki (Sarah Paulson), kobieta zdecydowana i walcz帷a o swoje w 鈔odowisku pe軟ym czuj帷ych wzgl璠em niej wy窺zo嗆 m篹czyzn. Po lekturze ksi捫ki Novak, kobiety na ca造m 鈍iecie masowo si buntuj, co panowie przyjmuj z niedowierzaniem i przera瞠niem. Pracuj帷y dla pisma Know, bawidamek Catcher Block (Ewan McGregor) postanawia rozkocha w sobie Barbar i tym samym j skompromitowa i udowodni, 瞠 ka盥ej kobiecie chodzi tylko o jedno – by wyj嗆 za m捫 i rodzi dzieci. Pomaga mu w tym Peter MacMannus (David Hyde Pierce – je郵i kto kiedy zetkn掖 si z serialem Frasier to Pierce gra tam Nilsa), ciamajdowaty redaktor Know, op皻any wieloma fobiami oraz uczuciem do Vikki.

Od samego pocz徠ku dok豉dnie wiadomo jak si to wszystko sko鎍zy, ale szczerze m闚i帷 zupe軟ie mi to nie przeszkadza. Do diab豉… zosta這 nakr璚one, 瞠by bawi i doskonale spe軟ia swoj rol – przez wi瘯szo嗆 czasu chichota豉m jak naj皻a. Chyba najwi瘯szym plusem jest skrajnie przerysowana stylistyka filmu. Rzecz dzieje si w cukierkowych i kiczowatych latach 60., co nadaje niby ogranej historii nowego „smaczku”. Te podwi您ki do skarpet, kt鏎ych pozbywa si Catcher, Vikki i Barbara zmieniaj帷e kreacje do ka盥ego posi趾u, kapcie na obcasie z puszkiem – wszystkie te elementy sprawia造, 瞠 filmu nie mo積a by這 traktowa na powa積ie – i taki w豉郾ie by zamys re篡sera. Niekt鏎e sceny tak bardzo przypomina造 stare hollywoodzkie produkcje, 瞠 by這 to a komiczne, np.: spacer w鈔鏚 migaj帷ych neon闚, przegl康 wszystkich mo磧iwych ta鎍闚 w jednej sekwencji (czerwone skarpety Ewana McGregora przy twi軼ie!!). Do diab豉… zapakowane jest w bardzo przyjemny humor, pasuj帷y idealnie do stylistyki. Za ka盥ym razem, gdy pojawia豉 si Vikki kurz帷 fajk jak ka盥a kobieta wyzwolona, a przy tym wy豉nia豉 si z tworzonego przez siebie ob這ku papierosowego dymu, nie mog豉m powstrzyma 鄉iechu. Podoba造 mi si gry s這wne, kt鏎ych niestety nie da這 si tak 豉dnie przet逝maczy na polski (film w telewizji, wi璚 lektor – ale na szcz窷cie wy豉puj nieco z oryginalnej 軼ie磬i) i najdziwniejsze 瘸rty. Powinnam to poprze jakim cytatem, ale wyrwane z otoczki ca貫go filmu dialogi zdecydowanie trac. Chocia mo瞠 zaryzykuj jeden, kt鏎y najbardziej zapad mi w pami耩. Spi皻y Peter narzeka na swoj matk, na niemo積o嗆 kontaktu z Vikki i ostatecznie na siebie: „mam 20 zdiagnozowanych neuroz”, na co wyluzowany Catcher odpowiada z niejakim zdziwieniem: „gdy ci pozna貫m mia貫 tylko 12”. W og鏊e drugoplanowa para, czyli Vikki i Peter od pocz徠ku zjednali sobie moj sympati. Impreza bitnik闚 w mieszkaniu Catchera w ich wykonaniu roz這篡豉 mnie na 這patki. Byli tak uroczym przeciwie雟twem, 瞠 czeka豉m z niecierpliwo軼i do ostatniej sceny, 瞠by si przekona, jak to w ko鎍u rozegraj. Te przewidywalny w徠ek, ale przekomiczny!

Wci捫 wspominam o przewidywalno軼i, ale gdy w ko鎍闚ce filmu g堯wna bohaterka wyja郾ia wszystkie swoje motywy mia豉m min identyczn jak Catcher Block po wys逝chaniu tego o鈍iadczenia. Takiego t逝maczenia i w takim momencie si nie spodziewa豉m!

Gigantycznym plusem filmu jest para odtw鏎c闚 g堯wnych r鏊. Darz wielk sympati Ren嶪 Zellweger i pasowa豉 mi do roli uroczej Barbary. Bujaj帷y si krok, niewinne minki, a w ko鎍u pokazany pazurek bardzo mi si spodoba造 w jej wykonaniu. Za to Ewan McGregor to absolutny hit. Na pocz徠ku trudno by這 mi dostosowa si do faktu, 瞠 to ten sam facet, kt鏎y rozpacza i desperowa w Niemo磧iwym, ale przypomnia豉m sobie, 瞠 McGregor potrafi zagra wszystko. Zakocha豉m si w jego zawadiackich mrugni璚iach, b造skawicznej zmianie akcentu i 這buzerskich u鄉ieszkach. Nie dziwi豉m si filmowym kobietom, kt鏎e rzuca造 si na Catchera, gdy patrzy豉m na to, jak w idealnie skrojonym garniturze przemierza pok鎩 tanecznym krokiem (chocia bez garnituru te mo瞠 by, ehem).

Na dodatek McGregor rewelacyjnie eksponuje komiczny rys swojej postaci – gdy Catcher wyla na siebie wiadro z lodem nie mog豉m si nie roze鄉ia. Patrz帷 na tumblr, chyba najpopularniejsz jest scena rozmowy telefonicznej. Ekran podzielony jest na dwie cz窷ci (zabieg charakterystyczny dla film闚 z lat 60.), Catcher i Barbara rozmawiaj ze sob nie widz帷 si nawzajem. Wykonuj ruchy, kt鏎e same w sobie nie s niczym obscenicznym, ale po陰czone z tym, co akurat robi partner(-ka) po drugiej stronie linii, przypominaj… seks. Pere趾 jest ostatnia scena, w kt鏎ej, jak czyta豉m za酥iewali sami aktorzy. Zellweger i McGregor sami zaproponowali taki muzyczny „wtr皻”, jako odniesienie do faktu, 瞠 oboje uzyskali popularno嗆 w豉郾ie po udziale w musicalach.

Do diab豉… traktuje o odwiecznej wojnie p販i. Wielkim plusem jest to, 瞠 w tym filmie nikt tej wojny nie wygrywa, a w豉軼iwie wygrywaj j wszyscy. Ka盥y dostaje to, o co walczy. Wszyscy bohaterowie w ten czy inny spos鏏 dostaj patelni po g這wie i musz kapitulowa, stoj na ulicy opuszczeni, mokn帷 w deszczu, ale na koniec i tak osi庵aj to, co by這 ich celem. Wojna, w kt鏎ej ka盥y w pewnym momencie kapituluje i tym samym… wygrywa. Stary temat podany w lekki, zabawny spos鏏 i ze smakiem, zyskuje na 鈍ie穎軼i.

Dzi瘯i Do diab豉 z mi這軼i poczu豉m si jak bohaterka grana przez Mi Farrow w Purpurowej R騜y z Kairu. Gdy 篡cie da這 jej mocno w ko嗆, zrobi豉 jedyn rzecz, jaka sprawia豉 jej rado嗆 – posz豉 do kina. Scena z filmu z Fredem Astaire i Ginger Rogers potrafi豉 przywo豉 namiastk szcz窷cia i prawdziwe wzruszenie. To ca豉 magia kina. Podobnie jak Cecilia zapomnia豉m o wszystkich problemach, 鄉iej帷 si z kapci na obcasie i zwiewnego peniuaru, czerwonych skarpet na szelkach, ograniczaj帷ego widoczno嗆 dymu papierosowego i dwudziestu neuroz na raz. Za to w豉郾ie bezgranicznie kocham kino – nawet je郵i 篡cie to ruina, film mo瞠 przyzwa ca趾iem nowy 鈍iat, kt鏎y pozwoli o tym zapomnie, cho熲y na chwil.

P.S.: Wstawiam tu Ewana, kt鏎y je czekolad. Dlaczego? Bo tak.

niedziela, 10 lutego 2013

Nadesz豉 ta wiekopomna chwila – wreszcie co skrytykuj!

Nas逝cha豉m si i naczyta豉m o Into the Wild (pol. Wszystko za 篡cie) mn鏀two dobrego – 瞠 interesuj帷y temat, ciekawa gra aktorska, a za kamer sam Sean Penn. Wszystko 豉dnie, pi瘯nie, a jednak nie do ko鎍a.

Into the Wild opowiada prawdziw histori ch這paka (Emile Hirsch), kt鏎y po uko鎍zeniu college’u uznaje, 瞠 nie chce 篡 w鈔鏚 ob逝dy i k豉mstwa, i pragnie uciec od cywilizacji. Przekazuje wi璚 ca貫 oszcz璠no軼i organizacji charytatywnej i dos這wnie znika, nic nie m闚i帷 swojej rodzinie. Rusza w 鈍iat z zamiarem osiedlenia si na Alasce i 篡cia jedynie z dar闚 ziemi.

Mo瞠 jestem zbyt g逝piutka i czego w filmie nie dostrzeg豉m, albo te taki w豉郾ie by zamys re篡sera, ale wydaje mi si, 瞠 g堯wny bohater nie wie tak w豉軼iwie o co mu w 篡ciu chodzi. Z jego celem jak z rodzin w Trenach Kochanowskiego – jest, a jakoby go nie by這. Chris miota si, ucieka, p璠zi przed siebie. Pragnie 篡 w dziczy, ale nie jest do tego przystosowany. Odrzuca to, co oferuje cywilizacja, ale taszczy ze sob ksi捫ki (m.in. To連toja), kt鏎e przecie s jej wytworem. Wci捫 porzuca ludzi, ale mu ich brakuje – na sam koniec odkrywa, 瞠 tylko kontakt z innym cz這wiekiem daje prawdziwe szcz窷cie. Chris to totalnie zagubiony m這dy facet, kt鏎y nie wie dok康 zmierza, ale gdzie g喚boko w sobie odczuwa si喚, kt鏎a wci捫 i wci捫 pcha go do przodu. Siostra Chrisa, kt鏎a jest narratork tej historii, stara si jako umotywowa dzia豉nia brata. Pomijaj帷 s這dki g這s Jeny Malone, kt鏎ego przyjemnie si s逝cha, nie do ko鎍a podoba這 mi si to rozwi您anie. Dzia豉nia bohatera powinny broni si same, na dodatek widz musi mie szans ocenienia ich samemu, a siostra stara si wyt逝maczy Chrisa. M闚i, 瞠 „nap璠za這 go wi璚ej ni bunt i gniew”, 瞠 mia potrzeb poznawania 鈍iata. Opowiada o rodzicach, kt鏎zy wci捫 si k堯cili, a swoje dzieci stawiali w roli s璠zi闚. Mo瞠 zabrzmi cynicznie, ale mn鏀two rodzic闚 tak w豉郾ie post瘼uje. Nie m闚i, 瞠 to akceptowalne, wr璚z przeciwnie, ale te nie twierdz, 瞠 to co niezwyk貫go, a rodzina McCandless闚 to wyj徠ek. W pewnym momencie siostra Chrisa stawia pytanie, czy gdyby ch這pak przerwa swoj wypraw i wr鏂i do rodzic闚 to cokolwiek by si zmieni這 w ich relacjach? Po鈔ednio sama sobie odpowiada: nie. P騧niej to samo pytanie zadaje sobie sam Chris i mam wra瞠nie, 瞠 odpowied jest odmienna. Sama nie wiem, ale wydaje mi si, 瞠 warto by這by spr鏏owa wr鏂i i porozmawia. Chris czu si zdradzony – przecie rodzice musz by autorytetem, najlepiej nieskalanym. W wypadku McCandless闚 ta zasada wybitnie si nie sprawdzi豉, bo zar闚no ojciec jak i matka mieli sporo na sumieniu. Syn mia prawo pyta, a po tym, co zrobi i co prze篡li w zwi您ku z tym matka i ojciec, s康z, 瞠 otrzyma豚y ka盥 odpowied.

Zaraz po us造szeniu twierdzenia, 瞠 to film o wyprawie samotnego ch這paka w g逝sz, zacz窸am si zastanawia, jak zareagowali na to ludzie, kt鏎ych pozostawi. Mo瞠 to surowa ocena, ale Chris wydaje mi si troch egoistycznym facetem, przynajmniej do ostatnich scen filmu. Mam wra瞠nie, 瞠 nie do ko鎍a zastanowi si nad tym, jak jego decyzja wp造nie na cz這nk闚 rodziny. Gdyby dawa im znaki, przesy豉 kartki, dzwoni, nie uzna豉bym tego za problem, w ko鎍u by pe軟oletni. Sama siostra dziwi si temu, 瞠 nic takiego nie zrobi. Film zn闚 go usprawiedliwia – odda ostatni monet do automatu starszemu m篹czy幡ie (kt鏎y i tak j zmarnowa). No w豉郾ie, a siostra? Przecie j kocha, bez zastrze瞠. To jej si zwierza, j broni podczas k堯tni rodzic闚, chroni j. A potem j porzuci, zostawi ze wszystkim sam.

Chocia to te nie tak, 瞠 Chris traktowa ludzi instrumentalnie i nikt go nie obchodzi. To by by這 za mocne, a tak瞠 nieprawdziwe. W moich oczach Chris to nieco egzaltowany i czasami irytuj帷y ch這pak, ale przede wszystkim szalenie zagubiony cz這wiek, kt鏎y desperacko stara si odszuka swoje miejsce na ziemi. Chce przekracza granice i prze豉mywa konwenanse, co jest widoczne od pierwszej sceny, gdy podczas rozdania dyplom闚 jako jedyny nie wchodzi spokojnie na podium, tylko na nie wskakuje z rozp璠u. Trzeba mu te przyzna, 瞠 nie chce nikogo skrzywdzi. Opowie嗆 podzielona jest na rozdzia造, kt鏎e ukazuj nie tyle t dos這wn, co duchow podr騜 Chrisa. W rozdziale zatytu這wanym „Rodzina” ch這pak zatrzymuje si w hipisowskiej komunie i tam poznaje m這dziutk Tracy (Kristen Stewart – chyba nigdy nie przekonam si do tej aktorki), kt鏎a jest nim wyra幡ie zainteresowana. Sp璠zaj razem czas, ale gdy dziewczyna proponuje mu seks, odmawia. Wie, 瞠 wkr鏒ce j opu軼i i nie chce zrani jej jeszcze bardziej. W og鏊e ten rozdzia w historii McCandlessa by moim ulubionym. Pokaza 篡cie, jakie chcia豚y wie嗆 Chris, tyle 瞠 w wersji light. Szczerze m闚i帷 nawet troch zdziwi豉m si, 瞠 nie zosta w鈔鏚 ludzi, kt鏎zy chyba jako pierwsi (nie licz帷 siostry) zaoferowali mu szczero嗆 i bezinteresowne uczucie.

Tak si rozpisa豉m o bohaterze, wi璚 teraz mo瞠 co o graj帷ym go aktorze. Pierwszy raz mia豉m okazj zobaczy Emile Hirscha na ekranie i musz przyzna, 瞠 nie przekona mnie do postaci Chrisa. Ca造 czas czu豉m jak捷 sztuczno嗆, co mi w nim nie pasowa這. Negatywnie zaskoczy mnie moment „Jab趾owego Monologu” – bohater je jab趾o, chwali je jakie jest 郵iczne i organiczne, a nast瘼nie robi min wprost do kamery. Czy mia這 to podkre郵i sztuczno嗆, od kt鏎ej ucieka? Naci庵ane. Zwykle, nie chwal帷 si, nie mam problemu z rozszyfrowaniem takich rzeczy, ale tu nie mam zielonego poj璚ia po co by豉 ta scena. Jak to mawia moja mama – „ni przypi掖, ni wypi掖”. Nie odpowiada這 mi te bieganie i wrzaski maj帷e da obraz potwornego g這du. Nigdy nie cierpia豉m a tak bardzo (i mam nadziej, 瞠 nigdy nie b璠), ale mam mgliste wyobra瞠nie, 瞠 gdy kto jest g這dny i nie ma ju zupe軟ie nic do jedzenia to nie biega w k馧ko i nie krzyczy, tylko stara si oszcz璠za energi, poza tym brak mu si na bezsensowne wrzaski. Nieco teatralno軼i dostrzeg豉m te w ko鎍owym miotaniu si po autobusie podczas czytania ksi捫ek. Za to Hirsch podoba mi si w relacjach z filmow siostr oraz w rozdziale, o kt鏎ym ju pisa豉m. Wida w nim by這 jakie ulotne ciep這 i ch這pi璚 rado嗆.

Dla r闚nowagi, 瞠bym w tym wpisie nie by豉 tylko „Cz這wiekiem Nie” napisz o trzech rzeczach, dla kt鏎ych jestem sk這nna stwierdzi, 瞠 warto obejrze Into the Wild.

1. Muzyka – zachwyci豉 mnie. Eddie Vedder odwali kawa rewelacyjnej roboty. Rzadko mi si zdarza, 瞠 przyjmuj bezkrytycznie ca造 soundtrack. Ostatni raz mia這 to miejsce przy Bracie, gdzie jeste, czyli jakie 3 lata temu.

2. Ron Franz. Nawet ostatnia scena nie ruszy豉 mnie tak bardzo jak te, w kt鏎ych wyst瘼owa Hal Holbrook, czyli filmowy Ron. Pokocha豉m samotnego, starszego pana, kt鏎y pragnie pom鏂 zagubionemu ch這pakowi. Zaoferowa Chrisowi to, czego zawsze mu brakowa這 – prawdziw, szczer przyja潯. To Ron pierwszy „rozgryz” Chrisa. W pewnym momencie m闚i, 瞠 ch這pak musi najpierw przebaczy, dopiero osi庵nie spok鎩. Ron to prawdziwie m康ry m篹czyzna, bogaty w 篡ciow m康ro嗆. Nie zatrzymuje Chrisa, mimo 瞠 chcia豚y, by ch這pak z nim zosta – przygotowuje mu nawet rzeczy niezb璠ne do wyprawy. W scenie po瞠gnania czu豉m cierpienie Rona wynikaj帷e z rozstania. Pojedyncza 透a sp造waj帷a z oka Hala Holbrooka dos這wnie rozdar豉 mi serce.

3. Ko鎍owa scena. Co tu du穎 m闚i? 畝l, 瞠 to w豉郾ie tak si sko鎍zy這. 疾 przecie mog這 by zupe軟ie inaczej.

Jeszcze co, 幢e mi z tym, 瞠 o tym nie wspomnia豉m. Trzeba jedn rzecz przyzna – Chris mia odwag 篡, jak chcia. To nie sukces wydawa kas, wyjecha do W這ch i 穋e makaron, a potem jecha do Indii i udawa, 瞠 si przesz這 duchow przemian. Chris naprawd chcia pozna siebie. Tylko 瞠 chyba te nie do ko鎍a wiedzia, jak si do tego zabra. Ja te nie wiem. A kto wie?

Przegl康aj帷 fora zauwa篡豉m, 瞠 film ma mn鏀two zagorza造ch fan闚. Je郵i kt鏎y z nich tu przypadkiem trafi, prosz, niech nie rzuca si z no瞠m. Za to bardzo ch皻nie poczytam t逝maczenie kogo, kto by mo瞠 lepiej zrozumia ten film ni ja. Kto wie, mo瞠 nawet zmieni zdanie?

czwartek, 07 lutego 2013

Cz瘰to tak bywa, 瞠 obejrz co lub przeczytam i od razu pojawia si silna potrzeba podzielenia si doznaniami. Ale na przeszkodzie staj obowi您ki i w tym konkretnym momencie nie ma czasu na pisanie. Potem wra瞠nia zacieraj si i ci篹ko je przywo豉 z powrotem. W takim wypadku zarzucam pisanie na dany temat – mo瞠 nie by這 warto, skoro zapomnia豉m? Czasem zdarza si jednak tak, 瞠 temat ksi捫ki czy filmu, jaka charakterystyczna scena, okre郵ony moment, a nawet i ca豉 historia nie chc wyj嗆 z g這wy, pojawiaj si nie wiadomo sk康 w najdziwniejszych momentach dnia (najcz窷ciej podczas mycia z瑿闚 oraz pod prysznicem – w豉郾ie wtedy podr騜uj mi璠zy wymiarami). Nie mog ich tak po prostu zostawi. Dlatego dopiero teraz napisz o Atlasie Chmur, kt鏎y za mn chodzi od jakiego czasu i nie daje spa w spokoju.

Pierwsze co uderza w tym niezwyk造m filmie to z這穎no嗆 i dba這嗆 o szczeg馧. Atlas Chmur to przeplataj帷e si ze sob opowie軼i, kt鏎e na pierwszy rzut oka nie 陰cz si ze sob. Bo co mog mie wsp鏊nego:

  • podr騜uj帷y przez Pacyfik adwokat,
  • homoseksualista tworz帷y arcydzie這 muzyczne i opisuj帷y ten proces w listach do mi這軼i swojego 篡cia,
  • dziennikarka, kt鏎a wpada na trop wielkiej afery,
  • komiczny wydawca, kt鏎y w ucieczce przed gangsterami trafia do domu starc闚,
  • dziewczyna-klon, kt鏎a decyduje si wzi望 udzia w rewolucji,
  • m篹czyzna, kt鏎y przechodzi ci篹kie pr鏏y u schy趾u cywilizacji?

Pozornie nic, przecie ci ludzie 篡j w zupe軟ie innych czasach, wi瘯szo嗆 z nich nie mia豉 szans si spotka. Pierwsz wskaz闚k, 瞠 prawda wygl康a inaczej jest znami w kszta販ie komety – ma je ka盥y z wymienionych przeze mnie bohater闚. Kolejn mog by te same przedmioty w r瘯ach r騜nych os鏏, np.: kolorowy guzik od surduta Adama Ewinga. Nawet bardziej przyziemna sprawa daje znak: ci sami aktorzy pojawiaj si w zupe軟ie r騜nych rolach, w historiach oddzielonych od siebie setkami lat. Ten ostatni aspekt przywo豉 g這sy, kt鏎e twierdz, 瞠 Atlas Chmur traktuje nie tyle o powi您aniach los闚 ludzkich, co o reinkarnacji. Nie podoba豉 mi si ta teoria i ucieszy mnie fakt, 瞠 sami tw鏎cy filmu – Tom Tykwer, Lana Wachowski, Andy Wachowski – zaprzeczyli temu twierdzeniu. Bo w moim odczuciu Atlas Chmur u鈍iadamia nam, jak wiele zawdzi璚zamy 篡ciu innych ludzi. Jak bardzo wp造wa na nas los tych, kt鏎zy 篡li przed nami: napisane przez nich ksi捫ki, skomponowan muzyk, czy g這szone prawdy. Ka盥y zostawia co po sobie, jaki 郵ad – mo瞠my natkn望 si na niego przypadkiem i w momencie, gdy zupe軟ie si tego nie spodziewamy. Ta z pozoru drobna rzecz mo瞠 zmieni wszystko, co znali鄉y do tej pory. Tak by這 z m這dym muzykiem, kt鏎y w 1936 roku przeczyta wspomnienia adwokata z podr騜y odbytej w pierwszej po這wie XIX wieku. Podobnie Louisa Rey, dziennikarka, kt鏎a przeczyta豉 listy mi這sne muzyka do jego ukochanego. Wydawca zapoznaje si z tekstem opowiadaj帷ym o prze篡ciach Louisy, autorstwa jej niegdysiejszego s御iada. Sonmi, dziewczyna-klon, ogl康a film na kanwie do鈍iadcze wydawcy. U schy趾u cywilizacji, Zachry poznaje o鈍iadczenie zostawione przez Sonmi dla potomnych. Wszystko 陰czy si w jeden 豉鎍uch, konkretne wydarzenie, nawet z odleg貫j przesz這軼i, staje si pocz徠kiem drugiego.

Odegranie tak subtelnie utkanej sieci musia這 by nie lada wyzwaniem. Na szcz窷cie Tom Tykwer oraz rodze雟two Wachowskich zdecydowa這 si na aktor闚 najwy窺zej klasy. W Atlasie Chmur mo積a zobaczy wielu wspania造ch i znanych aktor闚 (to, 瞠 czasem nie spos鏏 ich pozna pod warstwami makija簑 to zupe軟ie inna sprawa), takich jak: Tom Hanks, Halle Berry, Hugh Grant, Susan Sarandon, Jim Sturgess, Ben Whishaw, Jim Broadbent. Ka盥e z nich gra role jedyne w swoim rodzaju, dlatego trudno jest mi oceni ich zbiorowo. Gdybym jednak mia豉 wybra jedn konkretn rol, kt鏎a wywar豉 na mnie najwi瘯sze wra瞠nie, by豚y to Robert Frobisher zagrany przez Bena Whishawa. Dopiero gdy sobie tego aktora wklepa豉m do wyszukiwarki, dowiedzia豉m si, 瞠 zagra w najnowszym Bondzie (kt鏎ego jeszcze nie ogl康a豉m, grr) i ta rola, mi璠zy innymi, przysporzy豉 mu wiele popularno軼i. I dobrze! W Atlasie jego gra sprawi豉, 瞠 poczu豉m wi篥 z eterycznym artyst, kt鏎emu udaje si pozna samego siebie, a tak瞠 regu造 rz康z帷e 鈍iatem. Zauroczy豉 mnie jego mi這嗆 do Sixmitha, kt鏎emu m鏬 napisa absolutnie o wszystkim. Nie przesadz je郵i wyznam, 瞠 pokocha豉m obu pan闚 w sekwencji z t逝czeniem r騜nych przedmiot闚, a tak瞠 gdy ujawni, 瞠 ich ostatnia wsp鏊na scena sprawi豉, 瞠 musia豉m przerwa ogl康anie i chwilk sobie pop豉ka. Nawet historia Sonmi, kt鏎a plasuje si u mnie na drugim miejscu, mimo 瞠 chwytaj帷a za serce, nie sprowokowa豉 mnie do takich wzrusze. 疾by panu Whishawowi odda sprawiedliwo嗆, uzupe軟i, 瞠 w filmie Tykwera mo積a go r闚nie zobaczy w roli ch這pca okr皻owego, hipisowskiego sprzedawcy p造t, cz這nka plemienia w dalekiej przysz這軼i oraz… 穎ny Hugh Granta.

Nie chc pisa zbyt du穎 o Atlasie Chmur, bo to jeden z tych nielicznych film闚, co do kt鏎ych jestem pewna, 瞠 powinien je obejrze absolutnie ka盥y. Znaj帷 te moj przykr tendencj do spoilerowania, zaraz co wygadam. 疾by ju nie przed逝瘸, a uj望 sedno sprawy: Atlas Chmur pokazuje w przekonuj帷y i niezwyk造 spos鏏, 瞠 ka盥e 篡cie zostaje zauwa穎ne. Nawet po 鄉ierci cz這wiek wci捫 steruje losem innych poprzez to, co po sobie pozostawi. Czy tego chcemy czy nie, wp造wamy na bieg 鈍iata. 砰cie jednego cz這wieka mo瞠 sta si inspiracj; dzie豉 literackie, muzyczne czy jakiekolwiek inne maj si喚, by nap璠za now spiral wydarze. Bo przecie, tak jak powiedzia豉 Sonmi: „Nasze 篡cie nie nale篡 tylko do nas”. A to nadaje wszystkiemu zupe軟ie nowy smak.

P.S.: Wcisn jeszcze jeden atlasowy cytat i ju mnie nie ma:

鈔oda, 06 lutego 2013

Je郵i kto ma akurat wolne 6 minut i mia豚y ochot na ma貫 dzie這 sztuki, nierealistyczne a magiczne, nie pstrokate a w stonowanych odcieniach czerni, bieli i czerwieni, nie irytuj帷e a prawdziwie sympatyczne, bez ani jednego s這wa ale z uczuciem, to prosz:

Na dodatek z przes豉niem!

Tagi: Paperman
11:17, zinatwakil
Link Komentarze (1) »
wtorek, 05 lutego 2013

Uwaga – jak zwykle, spoilery.

Co ostatnio mam tendencj do opisywania tylko tych film闚 i ksi捫ek, kt鏎e wgniataj mnie w pod這g. Pisz tu wy陰cznie o rzeczach, kt鏎e wywo豉造 u mnie pozytywne wra瞠nie. To chyba nie do ko鎍a zdrowe dla mnie, a ju na pewno nie dla bloga. W ko鎍u za du穎 cukru nikomu nie s逝篡. Chcia豉bym m鏂 oznajmi, 瞠 przerywam to pasmo i dla odmiany co skrytykuj bez lito軼i, ale niestety. Zn闚 co pochwal.

Niemo磧iwe to film opowiadaj帷y prawdziw histori pi璚ioosobowej rodziny, kt鏎a prze篡豉 tsunami na Oceanie Indyjskim w 2004 roku. Wszyscy jej cz這nkowie prze篡li, co bior帷 pod uwag fakt, 瞠 kurort w kt鏎ym si zatrzymali znajdowa si tu przy pla篡 jest, no w豉郾ie – niemo磧iwe. Ale to nie kataklizm jest najwa積iejszy, s逝篡 tu tylko za t這. Na pierwszym planie znajduje si rodzina, 陰cz帷e j wi瞛y, wzajemne uczucia. 安iadomo嗆 tego, 瞠 historia jest prawdziwa, pozwala spojrze na ten obraz inaczej ni na standardowy film katastroficzny. Wiele element闚 sk豉da si na to, 瞠 Niemo磧iwe uderza w widza z wielk si陰 – osobi軼ie po seansie czu豉m si tak, jakby przejecha po mnie walec – emocjonalny.

Uwa瘸m, 瞠 motorem nap璠zaj帷ym film i decyduj帷ym o jego ostatecznym „smaku” nie jest jednak sama historia czy klimat, a aktorzy. To oni sprawiaj, 瞠 film si broni lub te czego mu brakuje. Niemo磧iwe aktorsko broni si rewelacyjnie. Nie zdziwi豉 mnie przekonywuj帷a gra filmowego ma鹵e雟twa Henry’ego i Marii, czyli Ewana McGregora i Naomi Watts. To utalentowani aktorzy i mo積a by這 ich zobaczy w wielu ciekawych produkcjach (Watts ju zosta豉 doceniona za t konkretn rol – zosta豉 nominowana do Z這tego Globa w kategorii najlepsza aktorka dramatyczna). Natomiast absolutnym zaskoczeniem i objawieniem by 14-letni Tom Holland, graj帷y Lucasa, najstarszego syna Marii i Henry’ego. Zafascynowa造 mnie jego przemiany, wszystkie twarze, kt鏎e pokazuje. Na pocz徠ku to normalny, nieco egoistyczny nastolatek, kt鏎ego nudzi przestraszony turbulencjami w samolocie m這dszy brat. Nast瘼nie, po przej軼iu fali, kiedy zostaje sam z ci篹ko rann matk, przejmuje rol doros貫go. Gdy Maria s造szy p豉cz帷e gdzie dziecko i namawia syna, by poszli je ratowa, bo mo瞠 gdzie kto dostrzega jej pozosta貫 dzieci, Lucas wrzeszczy: „oni nie 篡j!”. To on przekonuje, by szukali schronienia, on dostrzega, 瞠 rany matki uniemo磧iwiaj jej prze篡cie kolejnej fali. W szpitalu Lucas na powr鏒 staje si dzieckiem – odwraca si, gdy Maria zaczyna si d豉wi, histerycznie krzyczy 瞠by przesta豉, po ataku m闚i do niej, by nigdy wi璚ej mu ju tego nie robi豉. Ogromne wra瞠nie zrobi這 na mnie aktorstwo Hollanda, w niekt鏎ych momentach czu豉m, 瞠 przy熤i nawet profesjonalist闚 jakimi s McGregor i Watts. Mam nadziej, 瞠 jeszcze nie raz b璠 mia豉 okazj zobaczy go na ekranie.

Filmowi m這dsi bracia, czyli Samuel Joslin i Oaklee Pendergast r闚nie pozytywnie mnie zaskoczyli. Ani razu nie wida by這 po nich, 瞠 graj, jak to ma miejsce u wielu tak m這dych aktor闚. W jednym z wywiad闚 Ewan McGregor opowiada o wsp鏊nych scenach z najm這dszymi ch這pcami. W pewnym momencie Henry decyduje, 瞠 b璠zie dalej szuka 穎ny i Lucasa, i zwraca si do „鈔odkowego” synka Thomasa (Joslin) z pro軸, by ten zaj掖 si m這dszym bratem. Ch這piec wygl康a na autentycznie przera穎nego i m闚i, 瞠 nie potrafi si nikim opiekowa, 瞠 nigdy tego nie robi. Jakie by這 moje zaskoczenie, gdy przeczyta豉m, 瞠 ta kwestia zosta豉 zaimprowizowana. Najm這dsi aktorzy wypowiadaj w filmie wiele niepokoj帷ych zda, ale nie s康zi豉m, 瞠 a tak dali „ponie嗆” si emocjom, by samemu doj嗆 do takich s堯w. Samuel Joslin uj掖 mnie za serce r闚nie w scenie rozmowy ze starsz kobiet (Geraldine Chaplin). Razem wpatruj si w niebo, kt鏎e fascynuje ma貫go Thomasa. Kobieta opowiada ch這pcu o gwiazdach, kt鏎e ju s martwe, ale my wci捫 widzimy ich blask. W pewnym momencie rozmowa przestaje by oczywista, a widz orientuje si, 瞠 pod pozornym tematem kryje si dialog o tym, co oboje prze篡waj – o 鄉ierci i stracie. Gdy kobieta m闚i, 瞠 mimo i gwiazdy umar造, „ich 鈍iat這 wci捫 podr騜uje w przestrzeni” po jej twarzy sp造waj 透y. Mo瞠 ona, podobnie jak ch這pcy zosta豉 sama i m闚i o tych, kt鏎ych przy niej ju nie ma. Bo przecie ich 鈍iat這 wci捫 istnieje – w pami璚i tych, kt鏎zy prze篡li.

Tak jak ju wspomnia豉m, najwi瘯sz si陰 filmu s emocje. Przyznaj, 瞠 nie mog豉m powstrzyma 貫z podczas wielu scen. Oto kilka z nich, kt鏎e wywar造 na mnie najwi瘯sze wra瞠nie (gdybym pisa豉 o tym, co mnie po prostu poruszy這, musia豉bym przepisa ca造 film; ogranicz si do tego, przy czym szlocha豉m niekontrolowanie):

  • p豉cz Henry’ego, gdy rozmawia przez telefon z rodzin (chyba swoim ojcem) i przyznaje, 瞠 nie ma poj璚ia gdzie s Maria i Lucas. Ogromna fala emocji p造n帷a z tej kr鏒kiej konwersacji kompletnie mnie porazi豉. Widzia豉m w niej bezradno嗆 cz這wieka, jego g喚bok rozpacz i poczucie totalnej bezsilno軼i. Henry za豉muje si i szlocha, mo積a odczu, 瞠 ugi掖 si pod ci篹arem tego co si sta這. Jednak bezinteresowno嗆 nowopoznanego m篹czyzny (S霵ke M鐬ring), kt鏎ego bliscy r闚nie zagin瘭i, przywraca mu wiar. Razem wyruszaj na poszukiwania.
  • scena, kt鏎a zniszczy豉 mnie emocjonalnie: moment, gdy Lucas w ostatniej chwili, zupe軟ym przypadkiem dostrzega ojca, gdy ten znika w t逝mie. Ch這piec wybiega na zewn徠rz, wida gotuj帷e si w nim skumulowane emocje: rozpacz, frustracj, przera瞠nie. I w ko鎍u to wszystko wylewa si z niego w jednym wrzasku, kt鏎y jednoczy rozdzielon rodzin. To by這… dobra, nie b璠 ba si tego s這wa: pi瘯ne. Zw豉szcza malutki Oaklee Pendergast, filmowy Simon, kt鏎y ca造 we 透ach tuli si do brata i m闚i „kocham ci”. O rany, naprawd niewiele mi potrzeba.
  • moment, w kt鏎ym Maria zostaje u酥iona przed operacj. Przyznaj, 瞠 to sekwencja, kt鏎a wywo豉豉 u mnie niezdrowy dreszcz przera瞠nia. Powracaj wszystkie prze篡te wydarzenia, si豉 nurtu, odniesione rany, nieme wrzaski pod wod, potworny strach. Ma這嗆 i bezsilno嗆 cz這wieka wobec tego, co si sta這. Chaos. Si豉 przypadku. Walka na 鄉ier i 篡cie. Niesamowicie silna scena.

Z pewno軼i na to, jak poszczeg鏊ne sekwencje oddzia逝j na widza, ma wp造w muzyka. Wspaniale dopasowana do przedstawianych wydarze, dyskretna i niepokoj帷a. My郵, 瞠 to w g堯wnej mierze skrzypcowe crescendo w opisywanej powy瞠j scenie jest odpowiedzialne za towarzysz帷e mi uczucie l瘯u.

Czemu pisz o strachu i niepokoju? Przecie w gruncie rzeczy wszystko ko鎍zy si dobrze, tak? Nie do ko鎍a. My郵 o ostatnich chwilach filmu, kiedy rodzina opuszcza wysp. Wszyscy zabieraj ze sob dodatkowy, niechciany baga – naklejk ze szpitala, po瞠gnalny list, napis na r璚e. To b璠zie towarzyszy這 im do ko鎍a 篡cia. Nic nigdy nie b璠zie takie samo, nigdy ju nie b璠zie tak do ko鎍a dobrze. 安iadomo嗆, 瞠 co takiego si wydarzy這 i mo瞠 zn闚 si zdarzy zawsze b璠zie gdzie w g這wach tych ludzi. Wiele m闚i p豉cz Marii – czy jest szcz窷liwa, 瞠 ocaleli? Te, ale g堯wnie p豉cze nad tym, co si sta這. Patrzy na zrujnowany 鈍iat, zdewastowan przestrze, kt鏎a kiedy by豉 rajem. Wszystko obr鏂i這 si w ruin. Dramat wcale nie ko鎍zy si dlatego, 瞠 opuszczaj wysp – on nadal trwa. O tym przypomina tak瞠 ko鎍owe uj璚ie: b喚kitny ocean, pi瘯ny a zarazem przera瘸j帷y. Przypomina o tym, 瞠 tak naprawd nie mamy poj璚ia co i kiedy nas mo瞠 spotka. 疾 nic nie jest niemo磧iwe.

sobota, 02 lutego 2013

Pisa豉m ju o trylogii Suzanne Collins. Teraz b璠zie o filmie.

Nie b璠 szczeg馧owo pisa kto jest kim i dlaczego, o tym ju by這. Chc tu zanotowa kilka lu幡ych uwag o filmie. B璠 spoilery!!! Nie przed逝瘸j帷: to chyba jedna z najlepszych ekranizacji powie軼i dla m這dzie篡 (a raczej young adults) jakie ogl康a豉m. Jak na razie przedk豉dam j nad filmow wersj Harry’ego Pottera, o Zmierzchu nie b璠 wspomina – liczba gwa速ownie obumieraj帷ych neuron闚 zmusi豉 mnie do zaprzestania obcowania zar闚no z ksi捫k jak i filmem mniej wi璚ej w po這wie pierwszej cz窷ci tej jak瞠 – ekhm – zajmuj帷ej sagi. A co konkretnie sprawi這, 瞠 tak pozytywnie pisz o Igrzyskach 妃ierci?

Po pierwsze: zaskoczy mnie poziom zgodno軼i z powie軼i. Zwykle tw鏎cy tn w徠ki jak popadnie, w ekranizacji ksi捫ki Collins zauwa篡豉m brak jedynie dw鏂h wyr騜niaj帷ych si element闚. Pierwszy to inna historia broszki z kosog這sem, a co za tym idzie nieobecno嗆 Madge, drugi za: brak chleba ofiarowanego Katniss przez mieszka鎍闚 Jedenastego Dystryktu. Wynagrodzi造 mi to dodatkowe sceny, kt鏎ych nie ma w ksi捫ce. Dziej si za kulisami Igrzysk m.in. na placach Kapitolu czy w ogrodzie prezydenta Snowa. Pozytywnie zaskoczy這 mnie r闚nie ukazanie pracy organizator闚 Igrzysk, projektowanie morderczych bestii, zakulisowe machinacje i targi o 篡cie. W powie軼i te aspekty zosta造 pozostawione domys這m Katniss, w filmie trzeba by這 obej嗆 jej pierwszoosobow narracj i musz przyzna, 瞠 uda這 si to wyj徠kowo dobrze.

Przy ekranizacjach tak popularnych powie軼i jak trylogia Collins, wyborom aktor闚 odtwarzaj帷ych g堯wne role zawsze towarzyszy wiele emocji. I ja nie potrafi podej嗆 do tego spokojnie. Niesamowicie cieszy mnie fakt, 瞠 g堯wn rol odtwarza aktorka, kt鏎a nie dysponuje jedn min. Gra Jennifer Lawrence przypad豉 mi do gustu, dziewczyna naprawd da豉 rad. Jej bohaterka to narowista osoba, harda i odwa積a, a jednocze郾ie wra磧iwa. Lawrence jednym wymownym spojrzeniem potrafi豉 odda gam uczu Katniss. Scen, w kt鏎ej Katniss daje do zrozumienia ignoruj帷ej j komisji, 瞠 b璠 musieli si z ni liczy mog豉bym ogl康a i ogl康a – ten jej uk這n i ironiczne „dzi瘯uj za uwag”. Co wspania貫go. Jennifer Lawrence ostatnio uhonorowano Z這tym Globem i z ka盥ym filmem jest coraz bardziej doceniana – moim zdaniem zas逝瞠nie. Chocia skoro ju o niej pisz… Jedna rzecz jako mnie odrzuci豉, a mianowicie p豉cz Katniss po 鄉ierci Rue, a raczej to, jak ta scena zosta豉 odegrana. To za豉mywanie r彗 i rzucanie si tr帷i這 sztuczno軼i. Scena by zyska豉, gdyby poprzestano na zbli瞠niu twarzy Katniss (a raczej graj帷ej j Jennifer) i jej r彗 otulaj帷ych martwe cia這 sojuszniczki. My郵, 瞠 moment zyska豚y na intymno軼i, delikatno軼i i mocniej oddzia造wa豚y na widza.

Przyznam szczerze, 瞠 najbardziej obawia豉m si tego, jaki b璠zie na ekranie Peeta. To chyba moja ulubiona posta w Igrzyskach, cho sama nie wiem z jakiego powodu. Mo瞠 dlatego, 瞠 imponuje mi jego wielkie serce i sk這nno嗆 do po鈍i璚e? My郵 te, 瞠 w Igrzyskach Peeta Mellark by jedn z nielicznych os鏏 o naprawd czystym sercu. I na szcz窷cie Joshowi Hutchersonowi uda這 si „d德ign望” t rol. Jego Peeta ma niewinne spojrzenie i tak samo jak w ksi捫ce umiej皻no嗆 oczarowania t逝mu. Udaje mu si roz鄉ieszy nawet Katniss – kocham scen, w kt鏎ej na uwag Katniss, 瞠 trzeba zapolowa proponuje, by odda豉 mu 逝k. Na widok jej zaskoczonej i nieco oburzonej miny ze 鄉iechem przyznaje, 瞠 z niej za瘸rtowa. Sama nie mog豉m powstrzyma u鄉iechu.

Zachwyci造 mnie najm這dsze aktorki, Willow Shields i Amandla Stenberg – odpowiednio Primrose i Rue. Krzyki i p豉cz filmowej Prim, gdy rozdzielano j z Katniss sprawi造, 瞠 przeszed mi dreszcz po plecach. Uwierzy豉m w jej rozpacz, zagra豉 wspaniale (chyba nadu篡wam tego s這wa, ale co ja poradz, 瞠 jest tu tak adekwatne) przera瞠nie, a tak瞠 g喚bok mi這嗆 do siostry. Natomiast Rue ju zawsze b璠zie mia豉 dla mnie wygl康 filigranowej Amandli o pi瘯nych, wielkich oczach. Przy scenie 鄉ierci dziewczynki nie mog豉m powstrzyma 貫z. W tej kr鏒kiej sekwencji pokazane jest ca貫 z這 Kapitolu – cierpienie delikatnego i niewinnego dziecka traktowane jako rozrywka.

Skoro ju mowa o Kapitolu – w鈔鏚 korowodu dziwacznie ubranych i umalowanych postaci przyku造 moj uwag trzy osoby: Effie Trinket (w tej roli Elizabeth Banks), Caesar Flickerman (Stanley Tucci) i Seneca Crane (Wes Bentley, kt鏎ego darz p這miennym uczuciem od sceny z nagraniem ta鎍a plastikowej torby w American Beauty). Filmowa Effie jest… c騜. Wyfiokowana i egzaltowana. Elizabeth Banks rewelacyjnie sobie poradzi豉 – jej pretensjonalna Effie przywi您uj帷a nadmiern wag do manier i wygl康u zarazem 鄉ieszy i przera瘸. Najlepiej oddaje to scena przy jedzeniu. Haymitch informuje swoich trybut闚 o tym, 瞠 reprezentanci Pierwszego i Drugiego Dystryktu to zawodowi zawodnicy – s najsilniejsi i zwykle wygrywaj. Effie kryguje si i m闚i, 瞠 wszyscy maj takie same szanse, a wspomniani trybuci „nie dostan dzi deseru, a wy tak!”. Kwintesencja bezmy郵nej mieszkanki Kapitolu. Teraz Caesar – dok豉dnie tak go sobie wyobra瘸豉m. Stanley Tucci to 鈍ietny aktor, a tu w roli mistrzowsko steruj帷ego t逝mem prowadz帷ego show pokaza co potrafi. Last but not least Wes Bentley jako Seneca. W ksi捫ce Crane jest zaledwie wspomniany, w filmie jego posta zosta豉 znacznie rozbudowana. Bentley ze swoim demonicznym spojrzeniem i dziwacznie wystrzy穎n brod zrobi na mnie piorunuj帷e wra瞠nie. Niezwykle interesuj帷e by造 dla mnie rozterki Crane’a zwi您ane z Igrzyskami, kalkulacja kt鏎e wyj軼ie oka瞠 si tym w豉軼iwym, pr鏏a uzyskania rad podczas rozmowy z prezydentem Snowem. Jednak moim numerem jeden jest scena z jagodami – jednym drgni璚iem twarzy pokaza, c騜, wszystko.

Jak na razie pisz w samych superlatywach. Je郵i ktokolwiek to czyta pewnie musi wyciera si z lukru i ma cukier pod powiekami. 疾by by豉 kropla goryczy w tej czarze s這dyczy: ma這 Haymitcha. Wiem, 瞠 trzeba by這 ci望 te w徠ki, 瞠by film nie trwa 32 godziny, ale zabrak這 mi wi璚ej rozm闚 mi璠zy nim a Katniss czy Peet. Ponadto m鎩 wyobra穎ny Haymitch na pewno nie wygl康a jak Woody Harrelson (ha, wiem 瞠 to g逝pie, ale dla mnie Woody zawsze b璠zie facetem w kowbojskim kapeluszu z To nie jest kraj dla starych ludzi, mo瞠 dlatego nie do ko鎍a pasuje mi na mentora) i wi璚ej pi. I mia inn fryzur. I by bardziej zapuszczony. Ale nie mog powiedzie te, 瞠 w og鏊e mi filmowy mentor Katniss nie pasowa, o nie. Wida by這 mi璠zy nimi t ni porozumienia, szczeg鏊nie w momencie tu przez rozpocz璚iem turnieju. Ruszy mnie te moment, gdy Haymitch decyduje si walczy o 篡cie swoich trybut闚 i rusza na poszukiwanie sponsor闚, a nast瘼nie przekonuje do swoich racji samego Crane’a.

Kilka scen w Igrzyskach 妃ierci chwyci這 mnie za serce. Wspomnia豉m ju o ostatnich chwilach Rue i rozpaczy Primrose, zdarzy造 si jednak sceny ciep貫 i wzruszaj帷e. Mam na my郵i pobyt Katniss i Peety w jaskini, ich troska o siebie nawzajem, kt鏎a przebija豉 sztucznie wykreowany na potrzeby Kapitolu w徠ek romansowy. Zupe軟ie zmi瘯這 mi serce w momencie, gdy Katniss rusza na polowanie pozostawiaj帷 Peet samego i nagle s造szy wystrza z armaty. W panice biegnie przez las, wo豉j帷 jego imi – wr璚z czu豉m jej strach. Nie widzia豉m tu gry dw鎩ki dzieciak闚 walcz帷ych o przetrwanie, dostrzeg豉m prawdziwe uczucie, szczer trosk o drug osob.

Skoro ju mowa o sztuczno軼i – uj窸y mnie dwa elementy wspaniale opisuj帷e Kapitol bez u篡cia s堯w. Pierwszy to Katniss odkrywaj帷a zmieniaj帷 si tapet w pokoju – przez chwil na 軼ianie pojawia si las. W tym momencie dziewczyna rozumie, 瞠 w 鈍iecie do kt鏎ego przyby豉 nic nie jest prawdziwe, wszystko to komercyjny wytw鏎. Na drugim biegunie jest moment na arenie, w kt鏎ym na palcach Katniss przysiada motyl – jedyna prawdziwie pi瘯na rzecz w przetworzonym i sztucznym 鈍iecie. Mo瞠 to m.in. ten motyl da Katniss nadziej, 瞠 nie wszystko stracone, 瞠 walka ma sens, 瞠 istnieje jeszcze troch pi瘯na.

Oj, troch chaotycznie mi to wysz這. Ale tak jak przyzna豉m na pocz徠ku, trudno mi pisa na spokojnie o czym, co wzbudza we mnie takie emocje. Powiem tylko, 瞠 cieszy mnie to, 瞠 ekranizacja pierwszej cz窷ci trylogii, kt鏎a sprowokowa豉 mnie do wielu przemy郵e o 鈍iecie jako takim, zosta豉 zrealizowana w tak dobry spos鏏. Mam nadziej, 瞠 dalsze cz窷ci r闚nie wywr na mnie podobne, je瞠li nie lepsze wra瞠nie. Nie mog doczeka si sceny na 陰ce pe軟ej mleczy… Oby by這 warto czeka.

Tagi